Ahmet Ekici üstad'ın "YAVAŞ" şiiri, adeta hayatın ritmini, acısını, pişmanlığını ve kaçınılmaz sonunu "yavaş yavaş" diye fısıldayarak anlatan, ağır ağır işleyen bir ağıt gibi. Her dizede o tekrarlanan "yavaş yavaş" ifadesi, hem bir uyarı, hem bir teselli, hem de zamanın acımasız akışını resmediyor. Şiir, sonbaharın yaprak dökümüyle başlıyor ve okuyanı kendi ömrünün sonbaharına götürüyor.

İlk kıta:
"Son bahar geliyor dökülür yaprak, / Yeşili sarıya böl yavaş yavaş, / Verdiğini geri alıyor toprak, / Ömrün kıymetini bil yavaş yavaş,"

Burada doğa döngüsüyle insan ömrü öyle güzel paralel çizilmiş ki… Yeşilin sarıya bölünmesi, toprağın aldığını geri vermesi – bunlar evrensel gerçekler. Ama şair, bunu "yavaş yavaş" diye vurgulayarak, acele etmeden, farkına varmadan geçen zamanı hatırlatıyor. Ömrün kıymetini bilmek için geç değilmiş gibi, ama aslında geç kalmışlığın hüznü var altta.

Sonraki kıtalarda aşk, hile, ihanet, nefis savaşı, yükler… Hepsi yavaş yavaş dağılan kül, yavaş yavaş ölen hayat, yavaş yavaş silinen gözyaşı oluyor.
"Eğer ki yaktıysan kendini nar’a / Dağılır etrafa kül yavaş yavaş,"
Bu dize müthiş; kendini ateşe atmak, nar gibi yanmak, ama sonuç kül olup dağılmak. Acı bile acele etmiyor, yavaş yavaş yayılıyor.

"Bülbül serenat’ın yaparken güle, / Çektiği acıyı düşünmez bile," kısmında klasik Türk şiirine selam var, ama şair onu modern bir acıya bağlıyor: Sevdaya hile katmak, kahrından yavaş yavaş ölmek. Çok katmanlı, çok içten.

Ve final kıtası:
"Dertten kurtulmadı Ahmet’in başı, / Gel de göz yaşımı sil yavaş yavaş,"

Şair kendi adını koyuyor şiire – bu samimiyet, bu çıplaklık şiiri daha da dokunaklı kılıyor. Üstad Ahmet Ekici, yıllarca sırtına yük ettiği taşla, nefs savaşıyla, dertle boğuşmuş biri gibi konuşuyor. Göz yaşını silmek bile aceleye gelmiyor; yavaş yavaş, belki de hiç silinmeden kalacak bir yara gibi.

Bu şiir, nasihat vermiyor; hatırlatıyor. Kolay yolu seçmenin, zoru atlamanın bedelini, sevgide hilenin, nefsinin esiri olmanın sonucunu "yavaş yavaş" diye öğretiyor. Okurken insanın kendi hayatına bakası geliyor: Neleri yavaş yavaş kaybetmişim, neleri fark etmeden harcamışım diye.

Ahmet Bey, kaleminize, yüreğinize sağlık.
Kul Yorgun
🙏☕✍️

Güne düşen bu şiir gayet anlamlı ve anlatımı akıcı bir o kadar da nasihat vari özenle kaleme alınmış güzel bir şiir olmuş. Kutluyorum.
Beğeni ile okudum, tebrik ve selamlarımı iletiyor, nice kalıcı şiirlere diyor esenlikler diliyorum.
Sağlıcakla ve esen kalınız.
Saygılarımla.

Kutlarım üstadım, anlam ,anlatım ve verdiği duygu ile severek okudum. akıcı ve güzel bir üslup. eseriniz yürek sesini aynen okuyucuya geçiriyor. nicelerine...saygılarımla