1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
95
Okunma
Bir nevrozdu o zaman
Bütün mermiler dağılırdı güzel bir çiçeğe
Kırlara dağılır, sevgili olurduk bahara
Ateşleri yakıp göğe isyanlaşırdık
Bir pazar sabahıydı
Uyanmamıştı dünya
İnce bir yağmurda
Coplar vurulurdu öksüz başıma
Bir halk ve içinde
Konmuştu adım Ozan
Aşk mı desem, savaş mı desem
İhtirasımdan mı
Hatırladığım serçelerin doğuya doğru ötüşüydü
Ve yüreğimdeki Âdem’di
5.0
100% (3)