Allah’ın her günü çektiğim bu kahır,
Hangi kul sırtlanır ki bu yük çok ağır,
Sesimi duyan yok ki bağır ha bağır,
Tüm gözler körleşmiş kulaklar sağır.

Ben bende değilim ki bu sorgu neden?
Kalmadı mı dünyada gönülden seven?
Bu bendeki bir dert ki bağrımı delen,
Ölüp gideceğim güzel gün görmeden.

Bende bir ah var ki yeri göğü tutar,
Öyle bir dert ki bu dünyayı yutar,
Dört yanımda örülmüş aşılmaz duvar,
Ey alemleri yaratan beni benden kurtar!

Güzel gün görmedim bayram da neymiş?
Zehir zıkkım her anım kader böyleymiş,
Bir de yazgım benim boyumu eğmiş,
Çığlıklarım dünyadan arşa erişmiş.

Neyleyim kırıktır kolum bileğim,
Ziyan olur benim çabam emeğim,
Ben nasıl karayı aktan seçeyim,
Bırakın beni de bir ah çekeyim.

Viraneyim yıkıktır gönül sarayım,
Kanayan yaraları nerede sarayım?
Herkes ak giyerken ben kapkarayım,
Bu derdim dermanını nerede bulayım?

Harap Mesut haraptır dört yanı yıkık,
Bu enkazın altında can verir yazık,
Bir bir lokma aşı var ne de bir azık,
Bu faninin kabrini birlikte kazdık.