Beni böylesine içten içe yaktın ya sen,
Güvenip de aldanan bana yazıklar olsun...
Gözlerimden kan revan olup aktın ya sen,
Seni tanıdığım o, güne yazıklar olsun...

Çamurdan kalbini temizleyip pakladım ya.
Hatanı gizledim bir şekilde akladım ya.
Her şeye rağmen seni sinemde sakladım ya.
Sana atan bu kalbe, cana yazıklar olsun...

Yüreğimi yaktın da, içten içe kavurdun.
Kuru bir yaprak gibi, sokaklara savurdun.
Kolumu kanadımı, yanlarıma devirdin.
Sana beslenen duygu, kin’e yazıklar olsun...

Hani yerli yersiz gelip de beni överdin.
Hani bize kıyamaz dizlerini döverdin.
Hani son nefesine kadar beni severdin?
Sana mesken olacak, Sin’e yazıklar olsun.

Sensiz geçen ömrümü günlerden sayamazken
Ağzımı açıp da tek kelime diyemezken
Gül kokunu içime çekmeye kıyamazken
Kokunu eşsiz kılan, ten’e yazıklar olsun.

Kimi zaman cennet, kimi zaman kuraktın ya.
Güya sen bana bu dünyada son duraktın ya
Hayallerimi yıkıp yarıda bıraktın ya
Aldığın o nefese, sana yazıklar olsun..