İtrail denen kukla, masumlara kıyandır,
Ya Rab sen şehidimi, Cennetinde uyandır!

“İtrail” diye geçer, tarihe kara adın,
Müjdemiz yakındır bak, kalmadı pek miadın!

On iki bin can esir, zindan içinde dardır,
Dört bin masum yavrunun, ahı dünyaya zardır!

Sabi kanı dökerek, devlet mi kurulacak?
Mahşerin divanında, hesabın sorulacak!

Korkma sakın Filistin, Türk’ün kini diridir,
Amerika, İtrail, elimizin kiridir!

Gardaşın feryadına, koşar gelir erimiz,
Yedi düvel gelse de, helal olsun ser ’imiz!

Kazak, Kırgız, Özbek’le; Azerbaycan bir candır,
Kurulacak tek devlet, ulu yüce Turandır!

Mohaç’ı Plevne’yi, tarihe biz yazarız,
Mezarsız kalmazsınız, biz mezarlar kazarız!

Gemileri karadan, yürüten Fatih gibi,
Gömeceğiz sulara, göreceksin en dibi!

Türk’ün şanlı ordusu, emindir hep kendinden,
Taşacaktır sel gibi, barajından bendinden!

Gökleri yırtacaktır, çelik kanatlı kuşlar,
Sizin için başlıyor, en karanlık yokuşlar!

Lakin hesap vaktidir, kılıç kından çıkacak,
Zalimin sarayını, Türkün eli yıkacak!

Yedi yüzlü düşmanın, her hilesi sönecek,
Ay yıldızlı bu destan, dilden dile dönecek!

Final maçı dediğin, o mahşer-i meydanda,
Türk’ün hükmü sürecek, bilinsin her cihanda!

Kızıl Elma ufukta, sönmeyen bir güneştir,
Türk’ün kanı damardan, fışkıran bir ateştir!

Akın akın geliyor, Bozkurtların hiddeti,
Gayrı sabır kalmadı, doldu itin müddeti!