Hâlimız nicedir, bilip sorman ki
Fahırın derdinden, çahmıyon beyim
Çıhmışsın yuharı, bizi görmen ki,
Aşağı dönüp de, bahmıyon beyim.

Ağanın yükü de, böyle ağır mı?
Önüne gattığın, köylü sığır mı?
Gulağın kirli mi, yohsa sağır mı?
Bağırsah çığırsah, tahmıyon beyim.

Fahırın gözünden, ahıyorhan yaş,
Soğuhdan donuyor, kirpiğinen gaş,
Zemheri vurunca, çatlıyorhan daş,
Sıcacıh odandan, çıhmıyon beyim.

Gendine altından, bi düzen gurdun,
Fahırın sırtına, semeri vurdun,
Bunca yıl makamda, put gibi durdun,
Goltuğa yapıştın, gahmıyon beyim.

Milletin malını, ucuza sattın,
Yandaşın aşına, bal gaymah gattın,
Sıcak odalarda, yan gelip yattın,
Gendi ocağını, yahmıyon beyim.

Fahırın ismini, defterden çizdin
Verdiğin sözleri, raflara dizdin
Deriyi, kemiği, iliği yüzdün
Hep yedin yuttun da, bıhmıyon beyim.

Akın’a sorarsan, yoldan şaşıyon,
Yandaşa gurleyip, coşup daşıyon,
Zengine sel olup, bentler aşıyon,
Fahıra bir damla, ahmıyon beyim.