Bir sabah uyandım, adımı üzerimden çıkarmışlardı
Aynada duran adamı tanımadım uzun süre.
Sesim, duvarlara çarpıp geri dönen bir yankıydı,
Ben o yankının aslı olamadım hanımefendi.

Çocukluğum, cebimde kırık bir düdük gibi sustu,
Üfledikçe değil, sustukça ses verdi.
Büyümek dedikleri şey
Bir daha ağlayacak yer bulamamaktı belki de.

Aşk diyorsunuz,
Ben daha kendime değememişim hanımefendi.

Geceyle uzun uzun oturdum
Lambayı kapatmadan,
Karanlığı incitmemek için.
İnsan bazen ışığı değil,
Görünmemeyi seçer.

Ellerim nasır tuttu beklemekten,
Hiç tutmadığım eller yüzünden.
Bir kapının önünde yıllandım ben,
Açılmadı,
Ama gitmek de içimden gelmedi hanımefendi.

İçimde paslanan bir saat vardı,
Zamanı göstermiyordu,
Sadece geç kaldığımı hatırlatıyordu.

Bir bardak su içtim,
Boğazımdan geçerken
Bir şeyler düzelir sandım,
Düzelmedi.
İnsan bazen susuz değildir,
Sadece eksiktir.

Sizin bilmediğiniz bir şey söyleyeyim hanımefendi.
Eksiklik büyür…
Hem de en çok içinde büyür..

Bir akşamüstü
Güneş omzuma dokundu,
Çekildim.
Isınmak değil derdim,
Yanmak değildi korkum,
Alışmaktı…

Bir ceketin içine saklandım günlerce,
Kendi kokuma yabancılaştım.
İnsan kendinden kaçabilir mi?
Ben denedim hanımefendi.
Kaçamadım.. ve
Yakalandım..

Uzak dediğiniz şey
Haritada değil,
İnsanın göğsünde başlar.

Bir sigara yaktım bazen,
Dumanı bana bir yol çizer diye,
Çizmedi.
Dağıldı.
Ben de öyle yaptım zaten…
Dağıldım..

Bir dost aradım,
Yükümü unutacak kadar ağır bir gün için.
Bulamadım.
İnsan bazen anlatacak şey bulamaz,
Ama susacak yer de bulamaz hanımefendi.

Annemin sesi yoktu artık,
Ama bazı geceler
Yastığımın altından çıkıyordu.
Uyumadım.
Kaybolur diye korktum.

Bir gölgeyi sevmek nedir bilmezsiniz siz,
Bir gölgeyi sevmek.....
Güneş doğduğunda
Sevdiğinizin yok olmasıdır...

Kalbim,
Kenarından çatlamış, bir bardak gibiydi hanımefendi.
Ne koysam sızdırıyordu.

Kendimi şehrin en gürültülü yerine attım,
Duyulmamayı seçtim.
Çünkü bazen insan
En çok kalabalıkta eksilir.

Aşk diyorsunuz ya,
Orada biraz durun…
Ben, bir kelimenin içinde kayboldum,
Bir türlü çıkamadım oradan...

Ne başlangıcı bendim
Ne de sonu,
Ama en çok ben yandım hanımefendi.

Siz aşkı tarif edersiniz,
Ben taşıdım.
Aşkı en acı şekilde
Ben yaşadım hanımefendi.
Ben yaşadım..