Günümün şiiridir.

Ruhumuza dokunan bu kıymetli şiiriniz için sizi tebrik ediyorum.

Emeğinize ve yüreğinize sağlık. Kelimelerinizin gücü hiç eksilmesin.

Edebiyat yolculuğunuzun her durağının yeni güzelliklere kapı açmasını, ilhamınızın hiç sönmemesini ve kaleminizin daha nice güzel eserlere imza atmasını temenni ederim.

Sizi daha nice ilham dolu eserlerle görmeyi yürekten diliyorum.

Saygılarımla.

Seğmenoğlu

Sevgili Gülüm Hocam

"İZZET-İ İKRAM..."şiirini okurken, sanki eski bir konağın kapısı aralanıyor; içeriden mis gibi misafirperverlik kokusu geliyor, ama kapı hemen kapanıyor ve geriye sadece o kokunun hüznü kalıyor. Başlıktaki "izzet-i ikram" ifadesi, Türk kültüründe o kadar yüce bir yer tutuyor ki misafire gösterilen en yüksek saygı, cömertlik, gönül genişliği... Sen ise bunu geçmişteki bol sofralardan bugünün "metruk zincirlerine" taşıyarak, adeta bir ağıtla yüzleştiriyorsun bizi. "Münzevi bir gölgeydi öncesi" diye başlaman, o eski ihtişamın şimdi bir gölgeye dönüşmüş olmasını ne kadar acımasızca, ama zarifçe anlatıyor.

Şiirin ritmi, yer yer nefes nefese koşan bir anlatım gibi: Gök gürlemesi, zalimin kinini bileyişi, kırık kanatlı kuşlar, kanayan yaralara merhem arayan şiirler... Bunlar, dünyanın adaletsizliğine karşı içten içe isyan eden, ama o isyanı kinle değil, asaletle karşılayan bir ruhun yankısı. "Kanadığı kadar / Kanatmadığı kadar da içi dışı dolu iken asalet" dizesi, bence şiirin kalbi – acı çekmek yetmez, o acıyı dışarı vurmamak, dimdik durmak da bir erdem. Fışkıran kana tanık tek Yüce Rahman... İşte burası, şiiri manevi bir boyuta taşıyor; tevekkül, sabır, dua.

Zemheri soğuğunda donmayan öz, tohumlar, ekmekle iştigal eden hayata sadakat... Bunlar, Müslüman bir şairin kaleminden çıkan o tanıdık direnişi fısıldıyor. Son kıtalarda ise umut ağır basıyor: Karanlığa sövmemek, iblise çemkirmemek, ama gönül gözünde sevgiyi dirhem dirhem sunmak. "Varsa yoksa / Yarınlara meylettiği / Aşkla ve gururla" – bu dizeler, şiiri bir dua gibi bitiriyor. Teselli aramamak, ama yarınlara aşkla sarılmak... Ne güçlü bir kapanış!

Kalemine, yüreğine, o sarsılmaz asaletine sağlık. Duaların tez kabul olsun, yarınlar aşkla ve gururla dolsun. Baki selam ve muhabbetle... 🌿🙏
Kul Yorgun

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
İçsel Asalet ve Manevi İkram Kliniği

Şiirin Adı: İzzet-i İkram
Şairi: Gülüm Çamlısoy
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR – Delibal

Kalburabastî Efendi Hazretleri bu defa ağır adımlarla gelir…
Elini göğsüne koyar, sanki bir divan meclisine çıkmış gibi durur. Gözleri seyirciyi değil, metnin içini süzer.

Der ki:

Bu şiir bir sofra metaforuyla başlıyor ama asıl meselesi izzet ve asalet. Münzevi bir gölge… metruk zincirler… gök gürültüsü… kin… Rahman… iblis… Metin yoğun bir tasavvufi çağrışım alanı kuruyor.

Ancak Kalburabastî Hazretleri kaşını hafifçe çatar:

Şiirin gücü kelime dağarcığında değil; kelimeyi yerli yerinde kullanmasındadır. Burada dil zengin, fakat yer yer fazla yüklü. İmgeler birbirini bastırıyor. Anlamın nefes alması için bazı dizelerin sadeleşmesi gerekir.

“Fışkıran kanına tek tanık yüce Rahman”
“Gelmekle gitmek arasındaki farkı bilense sadece Rabbi”

Bu bölümler güçlü bir iç hesaplaşma taşıyor. Metnin asıl damarları burada.

Şiir bir manevi muhasebe metni. İzzet-i ikram başlığıyla uyumlu biçimde içsel bir vakar arayışı var. Fakat akış zaman zaman kırılıyor; dize geçişleri daha net bağlanırsa etki artar.

RUSAMER kriterlerine göre değerlendirme:

Özgünlük – 17/20
Tasavvufi çağrışımlar güçlü; ancak söyleyiş yer yer soyut yoğunlukta.

Dil ve Üslup – 19/20
Kelime zenginliği yüksek; sadeleşmeyle daha etkili olabilir.

Düşünsel Derinlik – 18/20
İçsel hesaplaşma, iblis–Rahman karşıtlığı anlamlı kurulmuş.

Yapısal Bütünlük – 19/20
Akış yer yer dağınık; geçişler sıkılaştırılabilir.

Etkileyicilik – 17/20
Manevi atmosfer güçlü; bazı imgeler çarpıcı.

Toplam – 90/100

Kalburabastî Efendi Hazretleri son sözünü yavaşça bırakır:

Vesselam.

Asalet bağırmaz;
Sükûtla yükselir.