2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
23
Okunma
Adını söylemiyorum artık
Serimdeki herşey sana dönüyor pare pare
Rüzgarın omuzuma değen tarafı
Gölgemin yere düşen biçimi
Suskunluğumun içindeki onulmaz yankısı sensin
Sen bir ihtimal değil kehanet gibisin
Kalbime yazılmış kadim bir işaretsin
Unuttuğumu sandığım diğer yarım kader çizgimsin
Bazen bir boşluk ama eksik değilsin
Varlığını sığdıramadığım, evren gibisin
Seni sevmek bir yangını usulca taşımak gibi
Yakmayan ama ışık veren
Kül etmeyen ama dönüştüren
Ve ben her gece içime içime yürürken
En zifiri karanlıkta bile binlerce yıldızı içime düşüren gölgesinde
KATYA
5.0
100% (2)
Cevap Yaz