Nasılım
İyiyim
Artık büyük heveslere heveslenmiyor,
Turgut Uyar’ın, "Bütün söz vermelerin tarihçesi/ Sevgim acıyor" dizelerinden ders çıkararak,
yenilirsem de küçük yenileyim, diye küçük ve mütevazı hedeflere heves ediyorum.

Uzun zamandır taammüden ( bilerek ve tasarlayarak) kırmızı ışıkta durmuyorum.
Derdi başından aşkın ışıkla göz göze gelince, "Kırmızı yanlışlarımı çok severim!" diyerek, ayağımı "ebedi şimdi"ye basıp, gelecekten geçmişe, geçmişten geleceğe Simurg (Otuz kuş) hızıyla masal ve misal alemine geçip gidiyorum. Misal alemi deyip geçmeyin. İyiyim.

Bu kadarla kalsa iyi, herkes duysun diye içimden, "Bizim kökenimiz geçmişte değil gelecektedir" diyerek içimden dışıma not düşüp uzaklara bakıyorum. Dışınızı şımartıp içinizi küstürmeyin. İyiyim.

Bana sorarsanız "tarih" denen hadise,
"yalancı pehlivan!"
Mürekkebe sorarsanız insan
"çıkmaz leke",
gazete satan çocuğa sorarsanız insan
"yanlış haber."
Dönmeyi unutan dünyaya, aklına gelince de yanlış dönen dünyaya rağmen İyiyim.

Zaman saate, kalp akıla mahkum,
ayaklarını ve uyaklarını devletine göre uzatan şairler bana hariç
Şiirlerim kadar olmasa da iyiyim.

Evin küçüğü anahtarı kalbimle işbirliği yaparak dilimin altına sakladığımı biliyorum. Dilim kadar olmasa da iyiyim...

İçi olmayan, dışından oluşan insanlar her daim rol yapsa da, ben her daim içeriye ve dışarıya açığım, özgürlüklere aşk eriyorum.

Her şeyi toparlayan insanın, kalbini toparlayamadığı tecrübeyle sabit.

Hatırlayıp hatıra ettiğim her şey kadar eski, düşlediğim her şey kadar yeniyim.
Yalnızca sana itimadım var rüzgar.Rüzgârlıyım. İyiyim...

Koynumda yalan beslemiyorum, bazı insanların derisinden çıkamadığını biliyorum, eski kendimden yeni kendime taşınmak için sık sık deri değiştiriyor, bindiğim dili kesiyorum.

Kendini sabitleyerek
bayatlayan dünyalılara şerh olarak, her sabah, yeni yüzüme, yeni sözcüklerime ve yeni kendime taşınıyorum.

Artık büyük heveslere heveslenmiyor,
Turgut Uyar’ın, "Bütün söz vermelerin tarihçesi/ Sevgim acıyor" dizelerinden ders çıkararak,
yenilirsem de küçük yenileyim, diyerek küçük ve mütevazı hedeflere heves ediyorum.

Kendini ezel-ebet sanan şımarık doğruların sağlamasını hakikat ile yapmak, delilere bakıp aklımla kalbimi değiş-tokuş yapmak iyi geliyor bana...

Aklıma güvenip içimdeki deliyi küstürmüyorum. Akıntıya karşı yürek çekiyorum. İyiyim...

Bir ömür, içimde kimlerin biriktiğini, ilk yağmurda dışımdan kimlerin akıp gittiğini biliyorum.

Rastladığım yanlış aynanın canını kırıyor, içinden saçılan cankırıklarına bilmediğim dualar yerine bildiğim şiirleri okuyor, annemden hatıra şarkıları okuyorum. Şarkılar kadar olmasa da iyiyim.

Sanki kendime çekmişim.
Bahar gelmiş, lekeli gömlek giymişim... Güneşliyim. İyiyim...

FOTOĞRAF: Gülten Hürriyet Özkan, bir zamanlar Kahta Nemrut’tan.