Delikanlım!
İyi bak yıldızlara, onları belki bir daha göremezsin…
Belki bir daha yıldızların ışığında kollarını ufuklar gibi açıp geremezsin…

Delikanlım!
Senin kafanın içi yıldızlı karanlıklar kadar güzel, korkunç, kudretli ve iyidir.
Yıldızlar ve senin kafan kâinatın en mükemmel şeyidir.

Delikanlım!
Sen ki, ya bir köşe başında kan sızarak kaşından gebereceksin, ya da bir darağacında can vereceksin.
İyi bak yıldızlara onları göremezsin bir daha

Delikanlım!
Belki beni anladın, belki anlamadın. Kesiyorum sözümü.
Sevmek mükemmel iş delikanlım. Sev bakalım…
Mademki kafanda ışıklı bir gece var, benden izin sana, sev sevebildiğin kadar…
Dediydi ya büyük usta (Nazım Hikmet)
bende san diyorum ki yiğit Mustafa’m: madem ki kafanda Bursa’daki altı Mayıs Şafağı anılarımız hâlâ taze,
benden de sana izin var
sev sevebildiğince, herşey olsun gönlünce.