3
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
110
Okunma
Parlayan ekranların önünde,
Gözlerimiz kamaşmış, ruhumuz sönmüş.
Bir tıkla açılan cennetler,
Bir kaydırmayla kaybolan benlikler.
Işığın esiri olduk,
Karanlıktan korkarken,
Kendimizi yitirdik aydınlıkta.
Lux’un kölesi olduk,
Parıltının ardında unuttuk hakikati.
Camdan şehirlerde yankılanan sessizlik,
Her yüz bir filtre, her söz bir maske.
Gerçek, pikselin ardında soldu,
Kalpler veri tabanlarında saklandı.
Bir zamanlar yıldızlara bakardık,
Şimdi ekranın ışığına tapar olduk.
Gözlerimiz dolu, ama görmez artık,
Çünkü ışık çok, ama anlam yok.
Lux’un kölesi olduk,
Kendi zincirimizi altın sandık.
Ve her parıltıda biraz daha,
Karanlığa gömüldük sessizce.
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz