Elif öz ismindir Be başlar söze
Te tekmil babında görünür göze
Se saf olur anda oluşur dize
Okumanın anahtarıdır Kur’ân

Cim cem eder kalbi, mânâyı düzer
Ha hayat nefesi, sırları sezer
Hı hicap perdesi, içe yol çizer
Kendini ayâna beyandır Kur’an

Dal delil kapısı, eşiğe varır
Zel zikir ateşi, gönlü arıtır
Ra rahmet rüzgârı, devran güldürür
Harfi hakikate erdirir Kur’an

Ze zühd libasıdır, nefsini soyar
Sin sırat olur da yürüyen duyar
Şın şule misali karanlık boyar
Harflerin nuruyla ışıldar Kur’an

Sad sabır hanıdır, dervişe mekân
Dad dava sesidir, adalet nişan
Tı tahir eyleyen içteki cihan
Zı zulmeti boğar, bildirir Kur’an

Ayn aynadır insân, kendine nazar
Ğayn gaybın bulutu, sırları yazar
Fe fetih kapısı, kilitler bozar
Kaf kader dağıdır, aşırır Kur’an

Kef kevn ü mekânın düğüm noktası
Lam lütuf ipidir, secde hattası
Mim mâna rahmi, varlık atlası
Nun nur damlasıdır, ilimdir Kur’an

Vav vuslat hâlidir, eğilmiş başa
He hüviyet verir can ile taşa
Lâmelif tevhidtir ikilik haşa
Okuyan görür ki İspattır Kur’an
İ.TAŞÇI