Girdim edep ile dost bahçesine
Verdim cümlesine hak selamından
Kaynağı pınardan bağ çeşmesine
Akar suyu can olsun tûrabından

Toprağını ayıralım taşından
Kurularını seçelim yaşından
Başlayalım arkının en başından
Kurtulalım alemin melamından

Ekelim muhabbet çekirdeğini
Verelim hasata son emeğini
Buğdayı arpayı toz kepeğini
Ayıralım sapını samanından

Kemlik ile sürdüğümüz çağları
Sırtımızda kambur olan dağları
Mihnet ile tüketilen yılları
Kaybedilmiş cüz sayalım yaşamdan

İbrahimin derdi kendini aşar
Zaman peşimizde maraton koşar
Bazen böyle sanki sel olur coşar
Umudunu kesmez ulu Rahman’dan

Katib-i Fakir İbrahim

(Gönül bahçesine edep ve hak nazarıyla girilir,
Arınma ve tefekkürle öze dönülür,
Muhabbet tohumu hasata öze (buğday) ulaşır,
Geçmişin yükü (kambur dağlar) silinip atılır,
Zamanın hızından Rahman’ın Rahmetine sığınılır..)