Yüreğim Sende Kaldı

Ne uçacak uçurumun kaldı,
Ne de yanacak ağaçlarım...
Bir yüreğim vardı,
O da sende kaldı.

Zifiri gökyüzü, bir yanım buz,
Nâçar kaldı bedenim.
Yalnızlık prangaları ayaklarımda,
Nereye gitsem korkunç bir kâbus.
Yüreğim sende tutsak,
Yüreğim sende hapis...
Tek özgürlüğüm sarhoşluk,
Sende kalan yanım özgür.

Yudum yudum yudumlarken badeyi,
Harf harf anarken Hüda’yı;
Sen orayı, ben burayı...
Arşın arşın adımlarken Arş-ı Ala’yı.
Kandillerin raks eden ışıkları,
Eşlik ederken ruhumuzun dansına;
Tempo tutar şimşekler ve yıldırımlar,
Şen şakrak mahlukat, kalkmış hüzün...
İşte bu benim hikâyem;

Yüreğimdeki hayal meyal ukde.
Karanlık dehlizlerin içindeki aydınlatıcım,
Ruhumdaki kör noktam...
Kör kuyudaki Yusuf’um,
Ezeldeki yetimim,
Ebedideki sevgilim...
Mağaradaki sırdaşım,
Mecnun’daki Leyla’m,
Leyla’mdaki Aslı’m...
Kerbela’daki arım,
Gönlümde Hüseyin’im
Harmanlanan yarım...
Meyhanedeki aşk şarabım;
İçtikçe gelen özgürlüğüm...
Yüreğim yine sende kaldı.