Ve hızla solacak kalbimiz
Kalbim ağırlaştıkça
Sürgün umutsuzluklarda
Yaralı ,acımasız kalplerle
Eksiltili toplamların dünyasında
Kaldırımların sonunda ki kavşakta
Hissedeceksin
Sular bitse bile,her taraf
Çöl kumu ile kaplansa da
Kara bulutlar uğramaz bu topraklara
O Coşkun dağların suyu besler mi?
Burayı
Ve kalbin ağırlaştıkça
Bozkırın yarı kurak baharında
Ekşi bir rüzgar vardır kalbimde
Soğuk bir solgunlukla
Kalbimde
Duyar mısın mısraların şarkısını
Senin şarkını söylüyor
Papatyalar ve zakkumların şarkısını
Kimsenin duyamadığı sözleri yazdırıyor
Bana
bir Kasım akşamında
Sütçü gitti yerine kasiyerler geldi
Şöförler hala devam ediyor sürmeye
Sabah altıda işe kalkan karıncalar ile
Beraber
Geceden kalma sarhoşlukla
Gece bitmiş ve güneş batmamısken
Herkes farkında değildir
O sefaletin ve kalbimiz agırlaştıkca
Baharları bile unuttur
O karla kaplı kış
Yaralı acıların hepsi zaman tarafından
Unutturulur
Zaman la k izler daha da birikir
Kalbimiz agırlaşır her seferinde
Bu yalnızlık ile anlatılmaz
Şef bir sevgi ile anlatılır
O erkek ,omzunu yaslar
Başbaşa kaldığı her an
Sadece sonsuzluğa uzanan o anda
Zamanla
Hatırlamaz
Yaşam o anı unutturur
Kalp ağırlaştıkça
Ve ağırlaştıkça fark edecek insan
O anda. Sonra ağlayacak.
Alışacak
Belkide anlayacak
Ama neyi?