Ölmek

Her canlı ölümü tadacak derler Oysa beş duyu organımız çalışmayacak hastanede ölürsek doktor başınız sağ olsun veya hayatını kaybetti diyecek bana biraz tuhaf geliyor hayatını kaybetti demek yaşam süresinde anı bırakacak hatırlayan olacak miras için geride kalanlar birbirine girecek neyse Ha ölünce mezarımızı en sevdiğimiz insanlar kazacak seven de sevmeyende üstüne toprak atacak bir saat sonra başında kimse kalmayacak dünyayı suçlamanın bir manası olmaması gerek çünkü yaşam adına ne varsa dünyada var yaşarken birbirimizin kıymetini bilmek bu dünyada güzel anılar bırakmak sevgiye gelince seven her zaman sevilenden daha üstündür diye düşünüyorum.

Saygı ve selam. Ile

Bu şiirimde, ölümün kaçınılmazlığı ile yarım kalmışlık hissi arasındaki o ince çizgide duruyorum. Bir yanım ölümden korkmanın bana yakışmayacağını, Azrail ile hesaplaşmaya hazır olduğumu söylerken; diğer yanım henüz bitmemiş işlerim ve bölünmesini istemediğim düşlerim için direniyor. Dünyanın zalimliğinden, karşılıksız sevgilerden ve yakamı bırakmayan dertlerden yorulsam da, o soğuk toprağa girme fikrinin verdiği ürpertiyi gizleyemiyorum. Mezarcıya seslenirken aslında kendi sonuma dair bir kabulleniş içindeyim; bedenimin yavaşça yerin dibine konmasını isterken, her kürek toprakta hem dertlerimden kurtulmayı hem de 'Gecelerin Şairi' olarak sonsuz bir uykuya dalmayı bekliyorum. Sonunda herkes hayatına devam ederken, benim o derin sessizlikte tek başıma kalacak olmamın verdiği hüzün, şiirimin her satırına sindi."