0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
16
Okunma
Elleri nasırlı işçi,son bir defa belini düzleştirdi
Her bir adımda dünyalar yankılandı,özlemle başladı
Her gün saatlerce bu odada,bir başı mamur bir şekilde
O çekiçle defalarca vurdu ,elindekini
düzleştirdi sakince
Devam ettikçe ,terler aktıkça ,titredikçe yorgunluktan kollar
kimseler bilemez başka bir hayatı,umutlanmak değildir bu.
Emek denilen saniyelerle ,son bir sefer için,hatırlar mısın?
Hadi emekçi !devam et,her sey batsa bile ayakta kalmak için.
Çalışmak gerek,son bir umut için hararetle…
Evi için,ekmek teknesi olmak demek,budur çünkü
Ama bütün zorluklara rağmen ilerlemelidir
Yuvasında bekleyen minik eller için değil mi?
