ASLA
(BİZİM OLMAYAN ŞARKI)

O gün mutlaka gelecek sevgili.
Bir şarkı atfedecekler bize.
Kimin neden sustuğu
kimin neden çekip gittiği belli olmayan bir şarkı.
Ve içinde bolca “git” sözleri olan.

Belki o an bir rüzgâr esecek kuzeyden.
Seni benden alıp götürürcesine soğuk
ve acımasız.

İşte o an,
sevmeyi bilenler;
daha sıkı sarılacak birbirine.

Hatırla sevgili;
yıllar ayıramaz demiştin ya bizi!
O gün gelecek,
yıllar ayıracak bizi.
Ve sen
ve ben,
asla biz olmayacağız.

Daha az,
daha eksik,
ve bir daha asla deyip;
yalnızlığı seçeceğiz.

Anlayacağın;
bizim şarkımız olmayacak sevgili.
Hiçbir zaman
ve asla!

O gün;
herkes kendi yalnızlığının söz yazarı,
herkes kendi bestekarı olacak.
Vazgeçenlere,
susarak dinlemek kalacak.
Ve içinde bolca “hiçlik” duygusu olacak.

Bir daha güzel bir beste okunmayacak.
Belki denizler kabaracak,
belki martılar darılacak.
Ne dalgalar dinecek,
ne deniz feneri sönecek.

“Kim ayırdı sevenleri?” diye sorulduğunda;
başımızı eğmeyeceğiz.
Ama susacağız.
Hep susacağız;
Çünkü en doğru cevap
hep susmaktır sevgili.

Biz evet,
evet biz kendimiz
diyecek cesareti bulamadığımız için
ayrıldık, diyeceğiz.

Şarkılara rağmen daha mutsuz,
şarkılara rağmen daha uzak,
ve daha az göreceğiz birbirimizi.

Bir daha değil sevgili,
bir daha yok artık.

Daha ne diyeyim sana?
Anla işte...
Asla!

Bazı şarkılar sevilmek için değil,
bitirmek için okunur sevgili.
Bitirmek için...

Efkan ÖTGÜN