22
Yorum
32
Beğeni
5,0
Puan
166
Okunma
Sen,
baharın en sessiz yerinde
utangaç bir gonca gül gibisin;
dokunsam dağılacak,
bakmasam solacak gibi.
Saçların, akşamın omzuma düşen gölgesi,
gözlerin;
yağmurdan sonra toprağın iç çekişi…
Bir bakışınla
kalbimin en kuytu sokağında
çiçekler açıyor.
Gülüşün—
bir çocuğun ilk duası kadar temiz,
ama içinde
kırılmış bir kemanın hüznü saklı.
Seni sevmek,
avuçlarımda taşıdığım narin bir sır gibi;
hem yakıyor içimi
hem de üşütüyor.
Ey Gonca,
sen açtıkça ben çoğalıyorum,
sen sustukça
içimde bir sonbahar başlıyor.
Bil ki;
adını her andığımda
bir gül daha kanıyor kalbimde—
ve ben
kanayan her yaprağı
sevda diye saklıyorum.
ALİ RIZA COŞKUN
5.0
100% (19)