SEN GÜLDÜĞÜNDE

Sevdiğim adamın bir gülüşü var ki
Dünyayı susturan bir ışık gibi.
Bir tebessüm ediyor ki
İçimde kelebekler uçuşuyor

Şiir gibi gülüşleri var mısra mısra,
Her an öpesim var gülüşlerinden
Gamzelerinde kaybolmak değil sadece,
Orada biraz durup iyileşmek isterim.

İçimdeki kırgın üzgün çocuğu
Elinden tutup seven bir tek sensin.
Karanlığa küsmüş o küçük kalbi
Avuçlarının içine alıp ısıtan..

Bir kahkahan yetiyor,
Kırılmış kalbimi onarmaya.
Sesin değince yaralarıma
Çatlaklarımdan çiçek açıyor sanki.
Sen güldüğünde
İçimdeki enkaz toparlanıyor,

Dağılmış umutlarım hayallerim
Toplanıp yeniden sana koşuyor.
Ne olur söz ver bana sevdiğim
O gülüş hep bana düşsün.
Sadece benim için gülümse

Bir düş kuracaksan eğer,
Kahkahalarının içinde adım çınlasın.
Sarılmayı dört gözle beklediğim adam,
Buram buram özlem kokuyor odamda
Gelsen de bitse artık bu hasret,

Yorgunluğum dinse gülüşlerinde.
Çünkü benim huzurum sensin
Senin dudaklarının kıyısında başlıyor.
Huzuru arayan bu yüreğim
En çok sen güldüğünde can buluyor

Bir ömrü adının kıyısına bırakırım,
Yeter ki gülüşünle çağır beni.
Saçlarına karışsın gece,
İçimde umut denen bir mucize var seninle,
Adını andığım her yerde çoğalan.

Gülüşün değdikçe karanlık geceme,
Yıldızlar bile başka türlü parlar seninle.
Bir ömrü gözlerinin kıyısında beklerim,
Yeter ki kahkahan bana değsin.
Çünkü ben en çok sen güldüğünde
Yaşamayı yeniden hatırlıyorum sevgilim.