Gözlerin şimdi kimin yalanına bakıyor?
Oysa ben, sadece sana inanmıştım, hatırla.
O aceleci vedan, içimde bir kor yakıyor,
Sözler neden bu kadar çabuk unutulur, anlamıyorum!
O sonsuzlukta yalnızlık kapını çaldığı anda,
Bir "ah"la beni hatırla.
~~
Hani her mevsim bizdik, her fırtına sonrası,
Şimdi hangi yabancı sığınakta soluktasın?
Duvarlara kazınan, o isyanın sonrası,
Bu kadar kısa mı sürdü, benliğinden kopman, hatırla.
O sonsuzlukta her mutluluk anında bir "ah"la beni hatırla.
~~
Hani bir nehir kenarında, sessizce durmuştuk ya,
O suyun sesi hala kulağımda çınlar,
Sen yokmuşsun gibi, her sabah uyanınca,
Bu boşluk, senin yokluğunla değil, sitemle doluyor, unutma.
O sonsuzlukta her mutluluk anında, bir "ah"la beni hatırla.
~~
Kaç bahar daha geçer, kalbimdeki bu izle?
Sana ait olan ne varsa, bir bir söküp atıyorum bu gece,
Ama nafile; hangi yola çıksam sensiz, gizlice,
Arkamda bıraktığın o derin sitemi anımsıyorum,
O sonsuzlukta her mutluluk anında, bir "ah"la beni hatırla.
~~
Unutmak kolay mı sanırsın, bir yeminli hatırayı?
Şimdi beni değil, o eski, saf halini hatırla.
Gittiysen git, ama geride bıraktığın yarayı,
Sana açılan her kapıda, bir suç gibi beni hatırla.
O sonsuzlukta her mutluluk anında, bir "ah"la beni hatırla.
~~
Kırılan her kadehte bir damla sitem saklı,
Sen hangi sofrada mezesin şimdi bu yalana?
Hangi masalın sonu bu kadar haksız ve haklı?
Gözlerindeki o yabancı ışık söndüğü anda,
O sonsuzlukta bir akşam vaktinde beni hatırla.
~~
Zaman bir toz bulutu, örterken izlerimizi,
Hangi rüzgâr dağıttı o büyük yeminleri?
Kim çaldı bizden o en güzel gizlerimizi?
Ellerin başka ellerde üşüdüğü o saniyede,
O sonsuzlukta bir üşümeyle beni hatırla.
~~
Hani gölgen gölgemdi, ayrılmazdık hani biz?
Şimdi hangi sokakta siliniyor ayak izin?
Gönül denizimizde ne kürek kaldı ne de diz,
Kendi kıyına vurduğun o en fırtınalı günde,
O sonsuzlukta bir dalga sesiyle beni hatırla.
~~
Ben her gece uykumdan siteminle uyanırken,
Sen hangi uykuların rüyasında avunmaktasın?
Kendi yalanlarının ateşinde için için yanarken,
Vicdanın o daracık odada seni sıkıştırdığında,
O sonsuzlukta bir nefes darlığıyla beni hatırla.
~~
Adını andığım her mısra, aslında bir vedadır,
Sana kalan bu şiir, benden sana son sadakadır.
Aşk dediğin bir ömür, ihanetse bir anlık hatadır,
Kendi ıssızlığında kaybolup gittiğin o boşlukta,
O sonsuzlukta bir pişmanlıkla beni hatırla.
~~
Eski bir fotoğrafın köşesi büküldüğünde,
Yüzümdeki o eski tebessüm sana ağır gelirse,
Gözlerinden o sahte gurur bir gün söküldüğünde,
Dizlerin titreyip de yere yığıldığın o anda,
O sonsuzlukta bir sızıyla beni hatırla.
~~
Şimdi kalemim susar, söz biter, perde kapanır,
Bu sitemli hikâye, senin alnında bir kara yazıdır.
Sanma ki giden unutur, sanma ki yara kapanır,
Her sevda bir gün kendi mahşerine uyandığında,
O sonsuzlukta sadece bir "ah"la beni hatırla.
Şiir: Cemre Yaman