KABİR

Üç metrelik bir dar mekân...
Âlemlere sığmayan
Nefsi, bir avuç toprakla tartan kabir.
Dünya mülküne kul olup doymayan âdemoğlu,
Bak, nihayetin o üç metrelik kara kabir;
İstesen de istemesen de, bu kadarı nefsine çok bile.
Aç gözüne bir avuç toprak;
Doyduğun da orasıdır, sustuğun da...
Dursan da durmasan da menzilin ora.
Üç metrelik kabir, kibrine çok bile.
Ölmeden evvel sırra erseydin eğer;
İstemezdin geçici sarayları, yalan köşkleri.
Titrerdi ruhun iliklerine kadar,
"Ölmeden önce ölürdün" de can olurdun...

Nefsin hakkından ancak o üç metrelik kabir gelir.
Orası sana layık, ama sen o makama layık mısın?
Dünya uykusunda bir an olsun kaldın mı ayık?
Kesret karanlığında buldun mu Vahdet’ten aydınlık?
Gönlü nura açmazsan, ebedi yerin işte o karanlık...
Üç metrelik kabir, sırrı bilmeyene zifiri karanlık;
Uyanmazsan sonun hüsran, sonun derin bir karanlık.