1
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
167
Okunma
BAHCIVAN KADIN
Ey gülü budarken dikeni kanatan bahçıvan,
Ey gölgemi kısaltan zaman,
Ey sabrımı lime lime doğrayan kadın,
Daha kaç mevsim sınayacaksın beni?
Her kestiğin daldan bir haslet düşer gözbebeklerime.
Ey kolumu kanadımı budayan bahçıvan;
budasan da aşka sürgün veririm yeniden.
Ben,
toprak, ter ve kan kokan acılarını dindirmeye geldim.
Ey yasaklı cografyam,
dinim,
imanım,
mabedim.
“Vazgeç,” diyorsun ya,
ben vazgeçemem o kuyulardan.
Tırnaklarımda toprağın kiri,
avuçlarımda öpücük izi var.
Bir ömür indim o karanlıklara ben.
Her inci sandığın,
bir çığlığın donmuş hâlidir bende.
Ey ömrümü ömrüne adadığım kadın,
kanla yoğrulmuş sözlerin, ömrümün kabuk bağlamayan yarasıdır.
İnciler senin olsun.
Ben, sevmesini bilen bir yürek isterim.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz