1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
96
Okunma
Uğradım fânilerin diyarına
Dünyada komşu olmayanlar,
Gördüm ki makberde yan yana;
İsimler yazılmış mezar taşlarına.
Kimi çocuk, kimi gençliğin baharında,
Gelen fâniler bakar yaşına;
Asırlık mevtaların
“Hüvelbâkî” yazar başına.
Kim bilir kaç nesil yatar bu mezarlıkta;
Kimi zengin, kimi fakir,
Kimi zalim, kimi mazlum…
Artık müsaviler toprak altında.
Ne tanıyanı kalmış ne soranı var,
Ne bir Fâtiha okuyanı var;
Nesilleri kesilmiş nice mevtanın
Hepsi muhtaç bir hayır duaya.
Dünya yokluk yurdudur,
Her nefis ölümü tadar;
Fenâfillah olanın
Ruhu bekaya bakar.
Ölüm ortak kaderimiz,
Bir gün elbet öleceğiz;
Vuslat en büyük maksut,
Allah’tan geldik, Allah’a döneceğiz.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz