2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
102
Okunma
Eskiden gökyüzü dar gelmezdi bize.
Açıktı ufkumuz…
Yüksek binaların yerinde,
Heybetli ağaçlarımız vardı.
Dalların arasından eserdi rüzgar..
Beton soğukluğu henüz girmemişti araya
Güneş ahşap pencerelerden içeri sızar,
Kuşlar ağaçlara konardı.
Bahar yağmurlarıyla,
Toprak kokusu göğe vururdu.
Sabah rüzgarları ürpertir,güneş ısıtırdı içimizi.
Ne toprak kaldı,ne ağaç bu güne,
Uğramaz oldu artık serçeler.
Hasret kaldık kanat seslerine,
Kuş cıvıltılarına…
Bahçelerimizde yediveren güller olurdu
Doyamazdık koklamaya…
Kırlarda açardı papatyalar,
Mis gibi kokardı,
Baharın geldiğini bilirdik.
Artık ne o mevsimler,
Ne de o gök kubbe var!
Kışa döndü baharımız,yazımız
Yitirdik her şeyi,yok artık ağlayanımız!
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz