1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
52
Okunma
Hasret dediğin nedir ki,
akşamüstü fincanında kalmış bir gölge belki.
Çay soğur, dünya soğur,
insan ürker kendi sesinden.
Yüzüne baktığım yerde
bir şehir yıkılır,
kimse fark etmez.
Herkes kendi kaldırımını savunur
sanki tek suçlu asfalt.
Aynı cümleyi iki kez söylerdik,
iki ayrı anlam çıkardı ağzımızdan,
o gün anladım
kelimeler de taraf tutar.
Bir zamanlar omzuma yaslanan şey
şimdi karşı kıyıda durur
ve ben
kendi gölgeme ikramda bulunurum.
Yabancı mıyız?
Bilmiyorum.
Belki çıkamadık birbirimizin içinden.
Belki de en büyük yanlıştı,
aynı gövdede
iki ayrı insan olmaya çalışmak.
5.0
100% (4)
Cevap Yaz