Nasıl geldim bu dünyaya
Ve ne getirdim avuçlarımda?
Ne umdum,
Ne buldum söyle,
Ne götüreceğim geriye,
Günün birinde öldüğümde
Rüzgârın uğultusundan gayrı ne durur ki içimde
Ya da ne kalır benden geriye?
Bu ömür dedikleri,
Avuçta tutulan su misali
Parmak aralarımdan sızıp gitti.

Daha dün,
Güneş gençliğimden alırdı ilhamını,
Bahar benim için kışın saltanatına son verirdi,
Yeryüzü de gökyüzü de bana dar kalırdı,
Zincirler tutamazdı damarlarımdaki delikanlılığı,
Ulu dağlara yazmaya kalkardım şanımı.
Oysa bugün,
Kendi izimi toprağın üstünde bulamıyorum.
Sanki ben hiç gelmemişim bu dünyaya,
Sanki meydan okumamışım insanlara,
Dağlara, taşlara, ovalara
Sanki kalbim bir virane,
Gönlüm eski mir misafirhane,
Duygular göçmen kuşlar
Ve sanki hiç yaşanmamışlar.

Soracaklar, adım gibi biliyorum
“Ne biriktirdin?”
Oysa ben
Acıdan başka neyi saklayabildim ki?
Kırık dökük anılardan başka?
Sevinç bile emanet durdu yüzümde,
Gülüşlerim kiralık birer elbise,
Dünyanın bu kadar geçici olduğunu nereden bilebilirdim ki?
Elbette etrafımda insanlar öldü
Ama ben görmedim ki…

Hesap günü dedikleri o büyük susuşta
Herkes kendi gölgesiyle baş başa kalacak,
Yaptıklarım, yapmadıklarım
Ve yapamadıklarım bir bir sıralanacak.
Ne dost sesi,
Ne sevdiklerin şefkatli gülümsemesi,
Hayattayken de varlardı sanki,
Sadece yüreğimin çırılçıplak hali.

Diyecekler belki:
“Sevdin mi dünyayı?”
Nasıl sevebilir ki insan var olmayanı?
Acıtanı ve kanatanı?

Altınlarım olmadı,
Altın hesaplarım da,
Ama içimde altın kadar ağır bir özlem taşıdım
Omuzlarımda.
Saraya girmedim,
Yitirdim kendimi karanlık mağaralarda,
Kalabalıklar içinde adım anılmadı,
Tek servetim yalnızlığımdı.

Şimdi dönüp bakıyorum da
Bunca telaş, bunca kavga,
Hepsinin sebebi bir lokma,
Bir hırka.
Oysa insan
Sığabilir daracık bir mezara
Ve sığmaz koca sonsuzluğa.

Ben boş geldim bu dünyaya,
Kimsesizliği de gördüm yoksulluğu da,
Ötelendim ve yaşadım yoksunluğu da
Ama boş gidiyorum sanmayın,
Yüreğimde kadim bir dua,
Dilimde bir yakarış yaratıcıya
Ve kalbimde kimsenin görmediği bin bir secde var.

Sorarlarsa:
“Dünyada kimin vardı?”
Diyeceğim ki:
Bir kalp atışı kadar yakın,
Bir nefes kadar gizli
Tek bir sevdam vardı
Ve hiçbir dünya malı onu satın alamazdı,
Çünkü
O bu dünyanın malı değildi,
Asırlarca sinemde belirdi;
İman.