Zalımın oğlu bak nasıl da güler
Kalp yakar, üstüne kahve de içer
Bir “nasılsın” yok, vicdan offline
Sonra sorar niye herkes gider

Sözleri baldır ama içi zehir
Adamlık vitrinde, rafta eksilir
Ben seni derin sandım, sığ çıktın
Diz boyu bile olmayan bir nehir

Aşkı kampanyayla dağıtır durur
Ciddiyet görünce hemen kaçırır
“Ben buyum” deyip sıyrılır işten
Sorumluluk gelince sinyal susar

Zalımın oğlu rahat, maşallah
Vicdanı tatilde, süresi uzun
Ben geceler büyür, akıllanırım
O sabah uyanır, aynı boşluk

Bak aklın kısa, özgüven tavan
Kalp taşımak sana fazla gelen
İyi ki erken düştü masken yere
Zaman kaybı olmadan kurtuldum ben

Gidersen git, yol sorma sakın
Ben kendimi buldum, sen hâlâ kayıp
Bir “özür” kelimesi ağır geldi
Egon bavul, içine sığdın tam

Son notu düşeyim, gülerek yazdım
Ağlayıp da kalbimi yormadım
Zalımın oğlu, bu da sana ders
Ben giderim, sen yerinde kal...😌

@NURAL BEKTAŞLI