Hayalin karşıma, dikilse de her gün.
Gönlümün rızası, bitmez mi bir gün.
Kaldır zülfünü, görsem artık yüzün.
Varsın kirpik darılsın, göz utansın yar.
///
Sakındım seni ben, kendi gözümden.
Sen ise vazgeçtin, verdiğin sözünden.
Hayır gelmez artık, solmuş gülümden.
Varsın gül darılsın, dal utansın yar.
///
Gönül bağım talan, gözyaşım küskün.
Felek çemberinde, her yanım sürgün.
Mahşere hesabını, bıraktığım o gün,
Varsın sevap darılsın, günah utansın yar.
///
Yükledim hasretini, sabrın heybesine.
Düşürdün aşkımı, elin tövbesine.
Bir ömür adadım, aşkın kıblesine.
Varsın mihrap darılsın, kul utansın yar.
///
Bana lütuf değildi, cefaydı sözün.
Aynaya bakmaya, kalmadı yüzün.
Bir kor gibi yaktı, düşümde gözün.
Varsın ateş darılsın, kül utansın yar.
///
Hesabını mahşere bıraktım gayrı.
Kalsın bu dert bende, sende ayrı.
Olmaz bu davanın, kimseye hayrı.
Varsın hüküm darılsın, vebâl utansın yar.
///
Gönül defterimi, serdim önüne.
Gözlerimi kırptım, diz çöktüm ecele.
Ruhumu bağladım, zülfün teline.
Varsın mızrap darılsın, saz utansın yar.
///
Seninle yazıldı, benim alın yazım.
Sende karar kıldı, bitmeyen sızım.
Yıkılsın gönül sarayı, kalmasın tahtım.
Varsın talih darılsın, bahtım utansın yar.

06.02.2026 Yunus DURDAK