Unut gitsin gönlüm
Kavuşmayı ayrılığı
Senli benli gayrılığı
Menfaatkâr insanlığı
Görmüyorsan unut gitsin.


Unut gitsin
Bir miskinden bir yetimden
Tatmamışsan o açlığı
Sahile çarpar denizler
Ay ışığında yakamoz
Bir el yırtar karanlığı
Domuz leşinden değersiz
Dünya hakimi krallar
Başlarında elmas taçtan
Saltanatı yaz ey şair !
Ayrılığı sorma bana
Bak bir yaprak düşmüş yere
Nasıl kopmuştur ağaçtan
Rüzgârların feryadıyla
Terketmiş dalı yavaştan
Duymuyorsan unut gitsin.


Unut gitsin
Sevmeleri sevilmeyi
Gündüz geceye küs olmuş
Kandiller de bayramlarda
Anneanne ve dedeyi
Hatırlamak bir lüks olmuş
Pencereme serçe konmaz
Duvar da bir Mona Lisa
Bir gülümser
Bir somurtur
Ne güzel kokar begonya
Hür ve mesut bir saksıda
Eskiden başucu Kuran
Mushaf içinde süs olmuş
Sormuyorsan unut gitsin.


Dünya bir katara benzer
Gider menziline doğru
Toprakların,denizlerin
Son durağı mahşer yolu
Düşünürüm ey kerimem
Bir mefküre düşlemeden
Karnında taşıma oğlu
Atan mezarında inler
Bayrak gökyüzünde nadan
Bir ses gaipten seslenir
Bir karınca incitmeden
Ölmüyorsan unut gitsin
Unut gitsin.



S.Aygün Tüfekçi