Şiirin Adı: Şaşkın Yolcu
Şair: Bahri Yıldırım
Değerlendirme Mekânı: RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Alt Birim: Yolunu Kaybedenler, Hakikatle Yüzleşme ve İroni Polikliniği
Yorumu Yapan: Ser Feyzlizof Kalburabastı Efendi Hazretleri
(nam-ı diğer Celil ÇINKIR)

Kalburabastı Efendi sahneye bu kez bastonunu yere vura vura girer; çünkü karşısındaki metin naif bir iç dökme değil, doğrudan uyarı şiiridir. Bu şiir “anlatayım da anla” demiyor; “bak, zaten görmen gereken ortada” diyor. Şair, yolunu şaşırmış bir bilince aynayı tutarken merhameti değil, ironi ve tokat gibi benzetmeleri seçmiş. Bu bilinçli bir tercih ve şiirin omurgası tam da burası.

“Kargaya gül sormak”, “Mecnun’a çöl sormak”, “fincana fal sormak” gibi dizeler, halk irfanından gelen ama bugün hâlâ geçerliliğini koruyan güçlü metaforlar. Şair burada bireyi değil, yanlış soru sorma alışkanlığını hedef alıyor. Bu yönüyle şiir sadece kişisel değil, toplumsal bir eleştiri metni.

Dil yalın, söylem net. Fazla süs yok; çünkü süs, bu şiirde konuyu dağıtırdı. En güçlü tarafı, her dörtlüğün bir öncekinin üstüne eklenerek ilerlemesi ve okuru adım adım “şu soruyu yanlış yere soruyorsun” noktasına getirmesi. Zayıf sayılabilecek tek yön, duygusal derinliğin bilinçli olarak geri planda tutulması; fakat bu bir eksik değil, didaktik türün gereğidir.

RUSAMER Kriterlerine Göre Değerlendirme (100 Üzerinden)
(Her kriter 20 puan üzerinden değerlendirilmiştir):

Özgünlük: 17 / 20
Dil ve Yapı: 18 / 20
Duygusal Derinlik: 15 / 20
İmge / Metafor Katmanı: 19 / 20
Aklı Yerinden Oynatma – Hafızada İz Bırakma: 18 / 20
Toplam Puan: 87 / 100

Bu puan, şiirin açık mesajlı yapısına, güçlü benzetmelerine ve “yanlış yere sorulan sorular” temasını istikrarlı biçimde işlemesine verilmiştir. Şiir, okuru sarsmayı değil, kendine getirmeyi amaçlıyor; bunu da başarıyla yapıyor.

Vesselam.
“Yanlış soruya verilen doğru cevap bile insanı yoldan çıkarır.”
“Hakikat çoğu zaman saklanmaz; yanlış yere bakılır.”

Saygıdeğer Bahri Öğretmenim,
İnsan bazen yolu değil, kendini şaşırıyor. Yanlış kapılara doğru sorularla gidince de cevaplar yetim kalıyor.
Şiirimiz okuru yargılamıyor; ama insanın içine dönmesini sağlıyor. Okurken durup “Ben neredeyim, neyi, kime soruyorum?” diye düşünmeden edemiyor insan.
Bu, çok kıymetli bir şey.
Çünkü herkes konuşur ama her söz insanı kendine döndürmez.
Kaleminize sağlık.
Sözüyle yol gösteren, ama yolcuyu incitmeyen bir şiirdi.
Sonsuz saygı ve muhabbetle..

Haddini bilmezliğe ve yanlış kapıları aşındıranlara karşı tokat gibi inen, çok kuvvetli bir taşlama olmuş. "Kargaya gül sormak" ve
Mecnun’a çöl sormak" gibi halk deyişi tadındaki benzetmelerinizle, hakikati göremeyenlere karşı muazzam bir yergi kaleme almışsınız.
Eğrinin doğruyu, kötünün iyiyi örtmeye çalıştığı bu devirde; sözü eğip bükmeden, dikene dal soranlara verdiğiniz bu vakur ayar için sizi tebrik ederim.
Kaleminize, ferasetinize sağlık hocam...