ENGEREK

Kendim gibi bilip de sözüne güvenerek,
Adam sanıp kandığım, herkes çıktı engerek.
Anladım en sonunda, çok bedel ödeyerek
Hayatıma aldığım herkes çıktı engerek.

Ben ne bileyim işte, bu çok düzgün diyorsun
Gerçek maksat niyeti yazık bilemiyorsun,
Dost sanıp, inanıp da kalpten güveniyorsun,
Hem de nasıl güvendim sırtımı da dönerek,
Arkamda dağ sandığım, herkes çıktı engerek

Garibanın şansı yok, gülü sevse gül vurur
Hırpalar durur hayat, göğe baksa yel vurur
Aklım fikrim almıyor, öptüğümüz el vurur
Bu devir nedir böyle, kahpeleşir giderek,
Hürmet edip saydığım, herkes çıktı engerek.

Duymazdan gelir kulak, görmezden gelir de göz,
Sabır bir yere kadar, artık dayanmıyor öz
Ağzımdan çıkmamışken, hiç kimse için kem söz,
Hakkımdaki sözleri duydum, zehir zemberek
İyilikle andığım herkes çıktı engerek.

Yabancıdan bekleme kötülük gelir diye,
En yakınlar vuruyor bil, gizliden gizliye
Sessiz sessiz usulca, ömrünü yiye yiye
Bekliyorlar ölmeni ellerde kazma kürek,
Dertlerine yandığım herkes çıktı engerek.

Ne kahırlar çektim de her birinin uğrunda,
Yaren olup yürüdüm her çileli yolunda
Fark ettim ihanetin hançerini bağrımda,
Selâmete erince, daha bana ne gerek
Sırtımda taşıdığım, herkes çıktı engerek.

Ergül’üm bunca beyan eksiksiz, hepsi essah
Ne bedeller ödedim inan ki, fersah fersah
Avı için göz yaşı döker ya hani timsah,
Ardımdan ağlaşırlar yalandan üzülerek,
Canımı adadığım herkes çıktı engerek.


Şiir: Ergül NALBANT - 31.01.2026 - 09:00