Kalbimin sofrasını açtım nanköre,
Kör olan bakamaz baktığı yere.
Emekler ziyan oldu gitti boş yere,
Kıymetini bilmeyen kıymeti olmaz.

​Sen dağlar devirdin o bir taş koymaz,
Verdiğin ömürden asla haz duymaz.
Vefasız olanın gözü hiç doymaz,
Kıymetini bilmeyen kıymeti olmaz.

​Güneş olsan doğsan görmez kör gözü,
Yalandır dolandır hep iki sözü.
Kül tutmaz içinde yanmayan özü,
Kıymetini bilmeyen kıymeti olmaz.

​Altını sarraftan başkası bilmez,
Yıkılan gönüle kimseler gelmez.
Gözden düşen damla bir daha silmez,
Kıymetini bilmeyen kıymeti olmaz.

​Değer verdiklerin seni harcarsa,
Yolun sonu gelip sabrın taşarsa,
Gönül bu yük ile yalnız yaşarsa,
Kıymetini bilmeyen kıymeti olmaz.

​Sen canı sundukça o çekip gider,
Sevgini bir pulun malına eder.
Sonunda kalan tek sitem ve keder,
Kıymetini bilmeyen kıymeti olmaz.

​Kendini vazgeçilmez sananlar bilsin,
Vakti geldiğinde listeden silsin.
Bırak da hak eden yüzüne gülsün,
Kıymetini bilmeyen kıymeti olmaz.

​Yeter artık gönül yorulma boşa,
Dönüp de bakma hiç o çatık kaşa.
Yaz bunu bir kenar kazı bu taşa,
Kıymetini bilmeyen kıymeti olmaz.