Bırak yansın bu canım, şu kalbim ağlamasın
Süzülsün kan yaramdan, bırak kabuk bağlasın
Süzülsün kiprikten yüreğe, geceler gizli gizli
Gözlerinin derinliğiyle açılan yaram kanasın.

Keder sarsın tenimi, bahar solsun içimde
Çöllerdeki derbeder, ümit bitsin düşümde
Silmesinler yaşımı, aksın yanan yüreğe
Küllerimden doğayım karanlıklar içinde

Sert rüzgarlar savursun götürsün yasımı
Küllerimle kalayım, yeşerteyim bağımı
Toplama gazelimi, çürüsün içim gibi
Açmayan çiçekler süslesin toprağımı

Vakit geldi ey gönül, gitsek bu ilden
Gitsek de kurtulsak şu lanet dilden
Azığımız dolu zaten, acıdan kederden
Umut sızmaz içeri, dönüş yok bu menzilden

Kınalayıp götürseler bizi o son durağa
Adak adasalar, koysalar hislerimizi sunağa
Yaralarımız gibi derin olsun yerimiz
Beyaz ümitlerle, uğurlasalar sonsuza.