2
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
100
Okunma
Zaman,
taşkın bir ırmak değil artık,
içimde sürünen paslı bir sessizlik.
Sevinçler
omuz başlarında eskir,
gülüşler erken yaşlanır.
Düşler…
en çok düşler yorulur,
uykusuz gecelerin eşiğinde
adını unutur.
Ve her şey;
bir cebin dibinde
ter, duman, keder kokan
kirli bir mendil gibi
hayata fırlatılır.
İnsan,
en çok da kendini
buruşturur...
S.k...
5.0
100% (5)
Cevap Yaz
