4
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
48
Okunma
Hayat,
sormadan geçiyor
dakikalar, saniyeler.
Bir bakıyorsun
her yer bembeyaz,
güneş ufuklardan süzülmüş
umut gibi.
Bir bakıyorsun
aynı güneş
akşamın cebinde kaybolmuş,
karanlık çökmüş yeryüzüne.
Akşam, gece, yatsı…
Şafak, sabah…
Aynı döngü,
aynı sarmal.
İnsan bu arada
biraz insan kalmaya çalışıyor,
biraz kendini,
biraz adını korumaya.
Her gece
yastığa baş koyarken
derin bir nefes,
“sabah olsun” diye.
Her sabah
temiz bir hava,
yeni bir ihtimal.
Ama insan
varlıkla yokluk arasında
güneş kadar kısa.
Bugün var,
yarın hatıra.
Ve insan dönüp bakınca
içinden geçiriyor:
“Ben bunları
ne zaman yaşadım?”
ALİ RIZA COŞKUN
5.0
100% (7)
Cevap Yaz