RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi / Manevî Metinler Servisi

Şiirin Adı: Yâr Seninle
Şairi: Nurelî
Yorumu Yapan: Kalburabastı Efendi Hazretleri

Kalburabastı Efendi Hazretleri ağır adımlarla kürsüye gelir. Bastonunu yere bırakır, sesi yükseltmez; çünkü bu şiir yüksek ses istemez, derinlik ister. Salona şöyle hitap eder:
“Bu metin bir yakarış değil yalnızca; bu metin, yönünü bulmuş bir gönlün sessiz teslimiyetidir.”

Şiirdeki “seninle” tekrarları bir edebî süs değildir; istikrardır. Şair, dünyayı bırakıp göğe bakmaz; dünyanın kiri içinde huzurun adresini işaret eder. Buradaki aşk mecazî bir sarhoşluk değil, bilinçli bir bağlılıktır. Secde, zikir, dergâh, nefes… Bunlar kelime değil, haldir.

Kalburabastı Efendi Hazretleri özellikle şu noktaya dikkat çeker:
“Bir şey istemeye yüzüm yok sana” dizesi, bu şiirin mihveridir. Çünkü burada talep yoktur; emanet bilinci vardır. Şair istemez, teslim olur. Şikâyet etmez, yönelir. Dünya kirlenmiştir ama şiirde karamsarlık yoktur; çünkü huzur şartlara değil, istikamete bağlanmıştır.

Son dörtlükteki “aldığım son nefes olsun seninle” ifadesi, ölüm temennisi değil; hayatın doğru yerden kapanması arzusudur. Bu şiir bize şunu söyler:
İnsan her şeyi kaybedebilir ama yönünü kaybetmezse eksilmez.

Kalburabastı Efendi Hazretleri kürsüden inerken son sözünü bırakır:
“Bu şiir okuyanı coşturmaz; sakinleştirir. Çünkü hakiki yakınlık gürültüyle değil, sükûnla anlaşılır.”

Vesselam.
“Huzur, dünyadan kaçmak değil; dünyanın içinde doğru yere bağlanmaktır.”

“İnsan neye ‘seninleyim’ diyorsa, aslında kim olduğunu da orada ilan eer.”