Şiirin Adı: Yaşlı Şiiri
Şairi: Mustafa Yüksek (90 yaşında) – Hacı Amca
Yorumu Yapan: Kalburabastı Efendi Hazretleri / Celil ÇINKIR

Kalburabastı Efendi Hazretleri bastonunu eline alır, ama dayamak için değil; sözün ritmini tutmak için…
Cübbeyi biraz düzeltir, gözlüğü burnunun ucuna indirir ve der ki:

— Evlat, bu şiir yaşlılık anlatmıyor; yaşlılık bu şiiri yazdırmış.
Aradaki farkı anlamayan gençler, dizleri titreyince öğrenir.

Bak hele!
İğne–şurup–hap üçlemesiyle yapılmış bu dörtlükler,
modern tıbbın değil, hayatın eczanesinin reçetesi.
“Az yese dokunur, çok yese dokunur” demiş ya Hacı Amca…
İşte orası tam ihtiyarlığın orta yeridir:
Her şey dokunur ama kimseye dokunamazsın.

Efendi bastonla yere hafifçe vurur:

— “Konuşsan suç olur, sussan suç olur” dizesi var ya…
Bu dizeyi gençlikte yazamazsın evlat.
Bu, susarak kazanılmış bir bilgeliktir.

Torunların bastonu saklaması…
Bak sen şu haylaz sevgiye!
İhtiyarlığın mizahı da buradadır:
Ayağını saklarlar ama gönlünü saklayamazlar.

Ve son kıt’a…
“Gençler de yaşlanır darılma kızım” demiş.
Efendi burada tebessüm eder:

— Hacı Amca tehdit etmiyor, hatırlatıyor.
Zamanın şakası yoktur; sadece gecikmeli çalışır.

Bu şiirin tuzu da var, tadı da…
Ama en çok da hakkı var.
Çünkü bu sözler masa başında değil, ömür başında söylenmiş.

Kalburabastı Efendi sözü bağlar:

— Böyle şiir yazılmaz, böyle yaşanır.
Kalem değil, dizler titremiş;
ama yürek dimdik ayakta.

Vesselam.

— “İhtiyarlık bir son değil, sabrın diploma törenidir.”
— “Gençlik koşarak gider, yaşlılık durarak öğretir.”