bir fânî güncesi
anzelha kenarı ulu çınar
felâha çağrı Rızvaniye şerefesi
ve ve seyip güvercinler anlatır

çınar ve Ezân cem olan ruh
taaki, beğ rüyâsı
himmet ulu sözde yorum
ilm-i ledün
öğretisi ilâhi
el veren hakîkat çınar
yedi asır
üç kıta
kut alan beğ

ve huşû
kutsî çağrı felâh
Ezân
Habeşî dilden beğ otağına düşen
çağrıya râm

bilindik benzetme yâ ibrâhim !
ilk ben yazmadım seni ve sana
güz dönümü yaprak dökümleri
burkar yüreği
solgun benzin anzelha kenarına düşer
saçlarına değer yaprağın nemrûd kızı
ibrâhim dokundu sanır
ve ağlar
bilen bilir
anzelha, ibrâhim’e ağlar

ve dâhi mancınığın ihânetine
dayanmaz/dayanamaz
öper nârı en sıcak yerinden
ibrâhim aşkına
ibrâhim’de küllenir
özge canı
putperest dokunmalara tiksinti duyar
duyar tiksinti
ibrâhim’e sâlim olan nâr
dokunmaz/dokunamaz aşka
ten yanmasa ne olur
ibrâhim, yüreğin yedi kat dibine kor
yanmaz/yakar

asır devreder yükünü
anzelha temsil olur her ibrâhimî yangına
yüzü yüzüne yapışır ağlayan her kadına
ayna sırrına hapis olur anzelha
ağlayan her kadın anzelha olur

yâ ibrâhim !

bu bab iki olsun yazıma; biriksin odun

Yahya İncik
Nâr-ı İbrâhim Kırık Aşk