Kaybolup ölürdü güzel sözcükler
Yerini bulmazdı sen olmasaydın
İlhamlar giderdi yükünü yükler
Şiirler olmazdı sen olmasaydın

Örümcek hapisti kendi ağında
Çiçekler açmazdı Hasan Dağında
Öpmeden solardı gül yatağında
Kokular salmazdı sen olmasaydın

Sanırdım hayatı peri masalı
Koklardım çiçeği görmezdim dalı
Avare gezerdim bilmezdim balı
Petekler dolmazdı sen olmasaydın

Taze bebek gibi tutup memeyi
Çekerim cümleden her kelimeyi
Seni öper gibi gülüm demeyi
Dudaklar bilmezdi sen olmasaydın

Ateşler volkanlar taşırdım gende
Soğudum sayende soldum gölgende
Bir deli kavgacı ben vardı bende
Beladan yılmazdı sen olmasaydın

Yazın açılırdım güze dökerdim
Bazen beklemezdim taze dökerdim
Sevdamı yazıya söze dökerdim
İçimde kalmazdı sen olmasaydın

Bilirim bu sevda korkutur seni
Çok olur şairin gelen gideni
Kabımda gizliyim görmezler beni
Kimseler almazdı sen olmasaydın

Odunlar yanmadan kazanlar pişmez
Meyveler olmadan dalından düşmez
Bu sevda olmasa tam evcilleşmez
Evrimim dolmazdı sen olmasaydın

Bir erkek bir dişi Nuh ile gemi
İlk önce kim sağmış üzümden demi
Cennetten kovup ta Tanrı Adem’i
Günahkar kılmazdı sen olmasaydın
Ziya ACAR 26.01.2026