Sevdiğine sadık dost evladına can olur
Yaşatır yüreğinde bu kutsal emaneti
Yuvaya ışık saçar karanlığa gün olur
Ondadır asilliğin en yüce keremeti

​Anadır sinesinde merhametle çağlayan,
Yavrusu için yanıp, yüreğini dağlayan.
Cennetin müjdesiyle, hayata bel bağlayan,
İnsanı insan eden, kutsaldır metaneti.

​Sevdiğinin yanında sadakatle yol tutan,
Gönlü yorgun olsa da, her acıyı unutan.
Bu hayatın yükünü omuzunda uyutan,
Yok eder azmi ile, her türlü hıyaneti.

​Gönüllerin vatanı, en mübarek yöredir,
Sevgi dolu bakışı, sanki kutsal suredir.
Gelecek nesillere, gelenektir töredir,
Kadın demek; huzurun, şerefin alameti.

Varlığıyla can verir, yokluğu koca hüzün,
Gülüşünde bahar var, neşesidir gündüzün.
Zarif bir çiçek gibi aydınlık saçar yüzün,
Işıtır her köşeyi, dağıtır kasaveti.

​İlimdar der; incitme, incinir arşın katı,
Kadınla mana bulur, ömrün her saltanatı.
Ondadır güzelliğin, en mukaddes hayatı,
Ona olan borçla biz, buluruz selameti.

Orhan Oyanık (İlimdar)