4
Yorum
14
Beğeni
5,0
Puan
77
Okunma
Pazar dedikleri,
haftanın yorgun bahanesidir.
Tezgâhta elma parlar,
ama insanın içi buruşuktur.
Bir kilo umut isterim manavdan,
“taze mi?” diye sorarım,
güler…
Çünkü umut en çabuk bayatlayandır bu pazarda.
Terazi doğru tartar domatesi,
ama hayat eksik çeker bizi.
Ne kadar iyi olsan,
biraz fire yazılır deftere.
Bir bardak şarap olsaydı keşke bu gün,
ne terazisi olurdu ne hesabı.
İçerdik,
ve anlardık ki
pazar geçer,
ömür geçer,
elde kalan yalnızca
anladığını sandığın birkaç doğru
ve içemediğin bir kadehtir.
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz