(SUAT ZOBU’NUN VE DEVAMINDA ALİBABA’NIN
(BİZİMKİLER) ŞİİRLERİNE NAZİRE OLARAK)

Bir olarak ırgat, beyi
Ya Allah, bismillah deyi
Cephelerde yeri, göğü
Yakıyordu bizimkiler


Yok olmakta iken ırkı
Tersine döndürüp çarkı
Zalimin aklına korku
Ekiyordu bizimkiler


ATA’ sından ilk öğreti
Yaşanılamaz eğreti
Mutlak özgürlük hasreti
Çekiyordu bizimkiler


Mahrum kalmaksa vatandan
Vaz geçerek tatlı candan
Yalın kılıç gibi kından
Çıkıyordu bizimkiler


Daha vurmadan beline
Korkuyu verip eline
Düşmanın aciz haline
Bakıyordu bizimkiler


Polatlı, Duatepe’de
Kütahya, Kocatepe’de
AL BAYRAĞI en yüksekte
Dikiyordu bizimkiler


Cenge başlayınca hali
Her biri aslan emsali
Afyon’da şimşek misali
Çakıyordu bizimkiler


Birlik erkeği, kadını
Korurken vatan sathını
Her adımda HAK adını
Okuyordu bizimkiler


Kurtuluş iken sayesi
Sinesine tek gayesi
Şehit ve gazi payesi
Takıyordu bizimkiler


Zulümdü esir edilmek
Umrunda değildi ölmek
Özgürlüğü ilmek ilmek
Dokuyordu bizimkiler


Ne korkan var ne de şaşkın
Her biri bendinden taşkın
Sakarya’da selden coşkun
Akıyordu bizimkiler


Ezip yunanın dölünü
Kurtarıp cennet ilini
TÜRK’ün makus talihini
Yıkıyordu bizimkiler


Aydınlığın güncesine
Heybet katıp hevesine
İzmir’de Rum ensesine
Çöküyordu bizimkiler


21.01.2026