16
Yorum
48
Beğeni
5,0
Puan
342
Okunma
En narin çiçeği saksıda kurumuş toprak gibiyim
Taşlaşmış canlı barındıramayan
Sabrı tükenen
Balkonun en ücra köşesine atılan
Artık yaşam vadetmeyen
Oysa ne hevesle konulmuştum o saksıya
Tohumlarımızi yeşertecektık
Verdiğin bır damla suyla
Zarar gelmesın dıye elinde taşıyordun benı
Götüremediğin yerleri anlatırken
Heycanlanıyordum
Güneşte kalmasın dıye
Durmadan yer değiştiriyorduk senınle
Yetiniyorum
Çok sevgıden diyordum
Kandırıyordum kendimi
Senindim artık
Süsler takıyordun
Göz kamaştıran
Masumca sevıyordum seni
Şikayet etmeden
Filiz verdı zamanla tohumlar
Renklı petunyalar açtı üzerimde
Dahada bır canlandırdım sevgimi
Taki
Biraz üşüdügümü hissedene kadar
İşi vardır dedım
Başına birşey gelmıstır dedim
Yoksa gelmez mi
Sakladım hislerimi
Ses çıkarmadım
Sabır vardır sevginın ucunda
Uğramaz oldun yanıma
Yetısemedım petunyalara
Solmaya başladılar yavaş yavaş
Her geri kapanan tohumda
Yokluğunun hüznü arttı
Yoktun artık
Zamanında kulağııma ninni gibi gelen sesın
Şimdi çok uzaklarda
Başka bır toprağa fısıldıyırdu sevgisini
Meğer senin aşk dediğin
mevsimlik bır hevesmış
5.0
100% (27)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.