Çek günahkâr ellerini sevdamdan.
Bu aşk, adını bilmeden kirlenen bir yatak değil.
Gözlerinin arkasında sakladığın o lanetli bakışlar
Kalbime bulaştı, kirletme daha fazla ruhumu..

Sen ki !
Beni en temiz yerimden vurdun,
Beni çaresizlikler içinde koydun.
Yaktın canımı, dar eyledin yüreğimi
Aldın ömrümü yok ettin hikayemizi.
Gözlerimin değdiği her yerde sen varken,
Şimdi sadece bir boşluğa bakar gibiyim.
Beni senden değil,
Kendimden utandırdın.
Bunun hesabını
Ne zamanla, nede af dilemekle silemezsin....

İşte tam da bu yüzden,
Hakkımı helal etmiyorum.
Ne gözümden düşen uykuyu,
Ne içimden sökülen güveni,
Ne de bir ömür sanıp
Avucumda dağılan hayali.
Hiç birini ama hiçbirini helal etmiyorum.
Varsın canın sağolsun derdim amma...
İçimde öyle yaralar açtın ki
İçim bile içimi kabul etmez oldu artık.

Dilerim ki gittiğin her yerde
Huzurun eksik olsun, yüzün gülmesin,
Olurda bir gün gülmeye kalkarsan
Güldüğün anlarda bile
Kalbinde sebebini bilmediğin bir sızı olsun.
Sana iyi gelen her şey
Bir yerinden acıtsın canını.
Mutluluğun hep yarım olsun,
Tam sandığın her şey
Avucunda dağılsın.
Tıpkı benim kalbim gibi.

Ben ağlayarak büyüttüm acılarımı.
Sen gülerek küçülttün vicdanını....
Adımı bir daha asla anma.
Ben senin günahına ortak olmadım,
Ama bedelini bana ödettin.

Ve son sözüm şudur:
Ben hakkımı sana helal etmiyorum.
O hak, ömrünün en mutlu gecesinde
Kapını çalsın, içini yaksın.
Nefesini vereceğin son gece, o gece olsun.

Olsun ki…
Sadece toprak seni saklasın
Hesap günü geldiğinde adın
İhânetle çağrılsın.
Savunman olsun diye beklediğin her şey
mahşerde bile senden yüz çevirsin.
Ateş bile seni yakarken utansın.
Çünkü sen ateşin bile evini yıktın.