Dünya mı dedin?
Canlıyı çıplak bırakıp,
Cansızı giydiren dünya…
İnsanı soyup tabelayı kutsayan
Bu kirli düzenin adı mı dünya?

Dünya mı dedin?
Açlığı nasihatle susturup,
Zenginliği alkışla büyüten,
Çocuğun gözyaşına “kader” deyip
İsrafa madalya takan dünya?

Bir elde silah,
Bir elde dua,
İkisi de aynı ağızdan çıkar
Ama biri öldürür, diğeri susar.
Adalet dediğin şey
Paranın cebinde durur,

Hak arayan yorulur,
Haksız olan koltukta uyur.
İnsan insana yük,
Eşya baş tacı,
Bir köpek kadar değeri yok bazılarının

Ama koltuklar deri, vicdanlar suni.
Ölüye saygı tam,
Dirinin canı ucuz,
Tabutlar süslü,
Hayatlar dümdüz ve değersiz.

Kadın susarsa “edepli”,
Konuşursa “fazla”,
Erkek vurursa “öfke”,
Ölen susarsa “kader” adıyla.

Ve hâlâ soruyorlar:
“Neden bu kadar öfkelisin?”
Çünkü bu dünyada
İnsan kalmak…
Her gün yaralanmak demek....

@NURAL BEKTAŞLI