Gözünü aç hele ey ademoğlu,
Hakk’ın yarattığı her can bir inci.
Sevgiyle yürürse menzilin yolu,
Kalmaz yüreklerde nefret ve sancı.

Kürdü, Türkü, Ermenisi bir candır,
Aynı toprak üstü, aynı vatandır.
Ayıran dillerdir, bozan şeytandır,
İnsanlık dediğin tek bir inancı.

Aleviyle Sünni bir özden gelir,
Müslüman, Hristiyan hep Hakk’ı bilir.
Gönül kırmak günahtır, canı incitir,
Ayrılık güdenler yolun yabancı.

Kapitalist düzen bir ağ kurmuştur,
Yoksulun sırtına yükün vurmuştur.
Parayı din kılmış, vicdan durmuştur,
Zalimler masuma olmuş talancı.

Petrol dedikleri simsiyah keder,
Onun için nice canlar can verir gider.
Güçlü olan zayıfı hep ziyan eder,
Dünya malı dersen, hepsi yalancı.

Altın için, toprak için savaşlar,
Akar yetimlerin gözünden yaşlar.
Eğilir zulümden o dik duran başlar,
Kurulmuş sofraya hırsla bakıcı.

Su akar yolunu bulur derlerdi,
Şimdi suyu bile mülke serdiler.
Toprağı bölüp de tel çektiler de,
İnsanı insana ettiler hıncı.

İktidar hırsıyla kin ekerler hep,
Savaşın içine bin dökerler hep.
Garipten ahları çok çekerler hep,
Döner mi sandınız bu çarkın ucu?

Mal mülk kavgasına düşüp de yanma,
Bu dünya baki de kalacak sanma.
Zalimin süslü olan sözüne kanma,
Kefenin cebi yok, duy ey duacı.

Uyan ey insanoğlu, uyan gafletten,
Kurtar şu ruhunu kinden, nefretten.
Birleşsin tüm eller, çıksın zilletten,
Kardeşlik olsun bu derdin ilacı.

Bölüşürsek ekmek ballardan tatlı,
Sevgisiz yürekler demirden katlı.
Gelenler piyade, gidenler atlı,
Kervan geçer gider, hani hancı?

Aşık Turhal söyler hakikat dili,
Kurumasın barışın o yeşil dalı.
Kardeşçe kucakla her türlü kulu,
İnsanlık başımızda olsun tek tacı.
( 23 Ocak 2026 )

Hüseyin TURHAL