SAAT

Çocuktum
İşim yoktu zamanla
Okula gidiyordum
İşim vardı saatle
Saatin de zamanla…
Yoktu benim saatim

Okula gidiyordum zamansız
Öğrendim sonra saat markalarını
Koluma çizmiştim ilk saatimi
tükenmez kalemi tüketerek
Önce bir “Nacar”
Sonra bir “Hislon”
Başka bir gün “Cortebert”
Başka markalarda vardı çizdiğim
Devlet demiryolları arka kapaklarda
Hiç binmediğim trenlerin kara dumanları…
Geçiyorlardı içimden kapkara

Bazı çocukların sol kollarında
Saat kaç? Sorusu soruluyordu bilerek
Hep zaman içinde zamansızdı cevaplar
Kolunu bir yay çizerek kaldıran ve gözüme
saatini sokanların sesleri yankılanırdı
gıcık gıcık kulaklarımda

Yoktu benim kolumdaki saatlerin sesleri
Çıkmıyordu tik tık sesleri yoktu telaşları
hiç şımarık bir halleri yoktu dönek değildiler benim saatlerim
Yelkovan akrep hiç yerlerinden kıpırdamıyordu
Durdurmuştu zamanı benim saatlerim
Aslında ben saate bakmasını da bilmiyordum
Akrep zehirliydi anam göstermişti akrebi
Yelkovan nedir? Bizim köyde yoktu öyle bir şey
Bir şarkıda duymuştum yelkovan kuşlarını

Evimizde tek eğlence yavrularını besleyen ana tavuğun
başını indirip kaldırdığı masa saatini de
köy imamı alıp gitmişti
cebinde taşıyordu mübarek
zamansız oruç tutup ezan okumamak için

Zamanla işim yoktu işte
Yoktu da…
Vakitle işim vardı elbet
Geç kalmak derslere yetişememek gibi endişeleri
soktular içimize
Zamana uyma tedirginliği gibi bir şey
gelip girdi beynimize
“Saat kaç?” diyene cevap vermek
zoruma gider oldu zamanla
Kolumda yarım yay çizerek göstereceğim bir saatim
olsun istedim hep içimden
İstedim de…
Alamadım yıllarca
zamanı başka kollardan takip ettim

Aldığım ilk saat Nacar’dı
Parası da çok acardı
Çocuktum
Ne çocukluğum kaldı
Ne de o ilk aldığım saatim
Saatler olmadan da zaman yolunu buluyormuş
Olacak olan her şey sessiz sessiz oluyormuş
Her şey bozuk saatler gibi geride kalıyormuş

Şimdi anlıyorum ki
Ucuz saatlerde pahalı saatlerde
Zamanı aynı gösteriyormuş
Bir de
Geri kalan ileri giden saatler var ki
İnişli çıkışlı hayatlara ayar çeken
bozuk bir zemberek
sinsi zamanlar gibi bir engerek
zaman sessiz bir akrep

Büyüdüm artık
Saatlerle de zamanla da işim yok
Aslında gün doğumu gün batımı hayatın saati
Beynimde bir gonk sesi
Bir de guguk kuşu
Uyudum uyandım
Akrep ve yelkovan yarışında zaman
vaktini değil bizi öldürüyor

Saatlere bakmıyorum artık
Saatle yatıp kalkmıyorum
Zamansızım artık
Zembereksiz ve gereksiz
pili bitmiş saatlerin hurdalığındayım
Hepimizin beynine
Guguk kuşu yuvasını yapmış
Hayatımızı saatlerin zamanı kapmış
Vakit o vakit
Saatsiziz artık.
Yine de
Zamanın sessiz seyrinde
Pahalı saat satışları zirvede gibi
Pahalı saatleri takan insanlara
Zaman en güzel takmayı takmış gibi…

Saat kaç? diye sormayın bana
Zamansız guguk kuşu gibi ötmeyin bana!


Şuayip ODABAŞI
18.11.2023/Kepez