1
Yorum
7
Beğeni
0,0
Puan
104
Okunma
Gömülmemiş her ceset gibi
Ortada duruyor pişmanlıklarım
Zamanın çürütücü etkisine dirençli
Kusursuz birer heykel...
Keşke diyorum,
o zehirli hançeri
daha derine soksaydım
Yarım kalan her şey
bitmiş bir acıdan daha çok
yer kaplıyor içimde...
Sessizlik,
çığlıktan daha gürültülü
bir itiraftır bazen.
Keşke kelimelerimi saçmadan
Sadece kemikleri kırmakla
yetinmeseydim
Ruhun o karanlık dehlizlerine giden
tüm kapıları mühürleseydim...
Şimdi bu loş odada
örümceklerin sabrıyla bekliyorum
Biten her hikâyenin üzerine
bir kürek toprak daha atarken...
Keşke vedalarım daha az şık
daha çok kanlı olsaydı
Çünkü yarım kalmış sonlar
en uzun kabusların başlangıcıdır
Çoğu zaman...
Cevap Yaz